تبلیغات
وبسایت غلام نبی پارساپور - وعده ازدواج

نامزدی طرفین را ملزم به انعقاد عقد نكاح در آینده نمی كند، مرد و زن در قبول یا رد آزاد می باشند و علت آن این است که زن و مردی كه قصد ازدواج با یكدیگر را در آینده دارند پیش از عقد نكاح نسبت به یكدیگر شناخت بیشتری پیدا نمایند طرفین نامزدی نمی توانند تحت هیچ شرایطی آن را ضمن عقد لازم شرط نموده و غیر قابل فسخ نمایند. در همین راستا قانون گذار در ماده 1035 قانون مدنی آن را منع نموده و طرفین را از درج وجه التزام نیز منع نموده است. وجه التزام در نامزدی بدین معناست كه طرفین مبلغی معین را مشخص نمایندكه در صورت برهم زدن نامزدی توسط هر یك از آنها، نامزد فاسخ موظف به پرداخت آن به طرف دیگر باشد، اگر در دوران نامزدی مبلغی به عنوان وجه التزام تعیین و شرط شود كه به صرف برهم زدن نامزدی، فاسخ وجه التزام را باید بپردازد این شرط نامشروع و برخلاف ماده 1035 ق.م می باشد لیکن، اگر در ضمن نامزدی شرط شود كه در صورت برهم زدن آن بدون علت موجه از طرف هر یك از زن یا مرد، خسارتی به طرف دیگر وارد آید و شرط شود در صورت ورود خسارت مبلغی به عنوان وجه التزام پرداخت شود، در این فرض شخص متضرر از باب غرور و یا تسبیب می تواند مطالبه خسارت نماید چرا كه در فرضی كه نامزدی بدون علت موجه، وعده نكاح را فسخ نماید مرتكب تقصیر شده است و اگر در اثر این تقصیر به طرف دیگر یا شخص دیگر خسارتی وارد آید، نامزد مقصر بدون شك از باب تسبیب مسئول جبران خسارت خواهد بود.



تاریخ : پنجشنبه 14 اردیبهشت 1396 | 04:44 ب.ظ | نویسنده : غلام نبی پارساپور | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید


  • گریزون